Κοράνι, 78:6-7
Η λειτουργία των βουνών
Το Κοράνι μας εφιστά την προσοχή σε μια πολύ σημαντική γεωλογική λειτουργία των βουνών.
Το Κοράνι μας εφιστά την προσοχή σε μια πολύ σημαντική γεωλογική λειτουργία των βουνών.
وَجَعَلْنَا فِى ٱلْأَرْضِ رَوَٰسِىَ أَن تَمِيدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًۭا سُبُلًۭا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ٣١
Τοποθετήσαμε στέρεα κι ακλόνητα θεόρατα βουνά πάνω στη γη, έτσι ώστε η γη να μένει ασάλευτη κάτω από τα πόδια τους…
Όπως μπορούμε να παρατηρήσουμε, εκφράζεται στον στίχο αυτό η άποψη ότι τα βουνά συντελούν στην αποτροπή των διαταραχών της ισορροπίας πάνω στη γη.
Αυτή την πραγματικότητα δεν την γνώριζε κανείς την εποχή κατά την οποία αποκαλύφθηκε το Κοράνι. Στην πραγματικότητα ήρθε στην επιφάνεια μόλις πρόσφατα ως αποτέλεσμα των πορισμάτων της σύγχρονης γεωλογίας.
Σύμφωνα με τα πορίσματα αυτά, τα βουνά ξεπροβάλλουν σαν αποτέλεσμα των κινήσεων και των συγκρούσεων τεράστιων πλακών που σχηματίζουν τον εξωτερικό φλοιό της γης. Όταν συγκρούονται δύο πλάκες, η ισχυρότερη γλιστράει κάτω από την άλλη, αυτή που βρίσκεται από πάνω καμπυλώνει και σχηματίζει υψώματα και βουνά. Το στρώμα που βρίσκεται από κάτω κινείται κάτω από το έδαφος και εκτείνεται βαθιά προς τα κάτω. Αυτό συνεπάγεται ότι τα βουνά έχουν ένα μέρος να εκτείνεται προς τα κάτω το οποίο είναι το ίδιο μεγάλο σε μέγεθος όσο είναι το ορατό μέρος τους πάνω στη γη.
Σ΄ ένα επιστημονικό κείμενο, η δομή των βουνών περιγράφεται ως εξής:
«Εκεί όπου οι ήπειροι είναι πιο πυκνές, όπως στις οροσειρές, ο φλοιός βυθίζεται ακόμα πιο βαθιά μέσα στο μανδύα.»
Σ΄ έναν στίχο, αυτός ο ρόλος των βουνών επισημαίνεται μέσα από μια σύγκριση με «πείρους»:
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ٦ وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ٧
Δεν δημιουργήσαμε τη γη σαν μια πλατιά, τεράστια έκταση και τα βουνά σα σφήνες;
Τα βουνά, με άλλα λόγια, συγκρατούν σφιχτά τις πλάκες πάνω στο φλοιό της γης καθώς εκτείνονται πάνω και κάτω από την επιφάνεια της γης στα σημεία σύνδεσης των πλακών αυτών. Με τον τρόπο αυτό, σταθεροποιούν το φλοιό της γης και τον αποτρέπουν από το να παρασύρεται πάνω από το στρώμα του μάγματος ή μεταξύ των πλακών του. Εν συντομία, θα μπορούσαμε να παραλληλίσουμε τα βουνά με τα καρφιά που συγκρατούν ακλόνητα κομμάτια ξύλου μεταξύ τους ενωμένα.
Αυτή η λειτουργία σταθεροποίησης των βουνών προσδιορίζεται από την επιστημονική βιβλιογραφία με τον όρο «ισοστασία». Η Ισοστασία σημαίνει τα ακόλουθα:
Ισοστασία: η γενική ισορροπία που επικρατεί στο φλοιό της γης και διατηρείται με μια ευέλικτη ενδοτική διάθεση βραχώδους υλικού κάτω από την επιφάνεια υπό την πίεση της βαρύτητας.
وَجَعَلْنَا فِى ٱلْأَرْضِ رَوَٰسِىَ أَن تَمِيدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًۭا سُبُلًۭا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ٣١
Ο ζωτικής σημασίας ρόλος των βουνών που ανακαλύφθηκε από τη σύγχρονη γεωλογία και την έρευνα της σεισμικής δραστηριότητας αποκαλύφθηκε στο Κοράνι πριν από αιώνες ως παράδειγμα της ύψιστης σοφίας από την οποία διέπεται η δημιουργία του Θεού. Τοποθετήσαμε στέρεα κι ακλόνητα θεόρατα βουνά πάνω στη γη, έτσι ώστε η γη να μένει ασάλευτη κάτω από τα πόδια τους …
Πηγές
- Carolyn Sheets, Robert Gardner, Samuel F. Howe, General Science, Allyn and Bacon Inc. Newton, Massachusetts, 1985, p. 305
- http://southport.jpl.nasa.gov/ scienceapps/dixon/report6.html
