Οι κινήσεις των βουνών

Σε έναν από τους στίχους, μαθαίνουμε ότι τα βουνά δεν είναι ακίνητα όπως φαίνονται αλλά βρίσκονται σε μια διαρκή κίνηση.

Η κίνηση αυτή των βουνών προκαλείται από την κίνηση που παρατηρείται στο φλοιό της γης πάνω στον οποίο βρίσκονται. Ο φλοιός της γης θα λέγαμε ότι επιπλέει πάνω σ΄ ένα στρώμα-μανδύα, ο οποίος είναι πυκνότερος.

Ήταν στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν για πρώτη φορά στην ιστορία, ένας Γερμανός επιστήμονας με το όνομα Άλφρεντ Βέγκενερ πρότεινε ότι οι ήπειροι της γης είχαν συνδεθεί κατά τις αρχικές φάσεις δημιουργίας του κόσμου, αλλά κατόπιν περιπλανήθηκαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και με τον τρόπο αυτό διαχωρίστηκαν καθώς απομακρύνονταν μεταξύ τους. Οι γεωλόγοι αντιλήφθηκαν την αλήθεια των απόψεων που διατύπωσε ο Βέγκενερ μόλις στη δεκαετία του 1980, 50 χρόνια μετά το θάνατό του.

Έχοντας ανακαλυφθεί ως αποτέλεσμα της γεωλογικής έρευνας που πραγματοποιούνταν στις αρχές του 20ου αιώνα, η κίνηση αυτή του φλοιού της γης εξηγείται από τους επιστήμονες ως εξής:

Ο φλοιός και το ανώτατο στρώμα του μανδύα, με πάχος περίπου 100 χιλιομέτρων, διαιρούνται σε τμήματα τα οποία ονομάζονται πλάκες. Υπάρχουν έξι κύριες πλάκες, και αρκετές άλλες μικρότερες. Σύμφωνα με τη θεωρία που ονομάζεται τευτονική των πλακών, οι πλάκες αυτές περιφέρονται στη Γη, μεταφέροντας μαζί τους και τις ηπείρους και το βυθό του ωκεανού. Η κίνηση των ηπείρων έχει καταμετρηθεί ότι είναι από 1έως 5 εκατοστά κάθε χρόνο. Καθώς οι πλάκες συνεχίζουν την κίνησή τους, αυτό επιφέρει μια αργή μεταβολή στη γεωγραφία της Γης. Κάθε χρόνο, λόγου χάρη, ο Ατλαντικός Ωκεανός γίνεται ελαφρά πλατύτερος.»

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ένα πολύ σημαντικό σημείο: ο Θεός έχει αναφερθεί στην κίνηση των βουνών ως μια κίνηση μετατόπισης μέσα στους στίχους Του. Σήμερα, οι σύγχρονοι επιστήμονες επίσης χρησιμοποιούν τον όρο «μετατόπιση των ηπείρων» για την κίνηση αυτή. Αναμφισβήτητα, είναι ένα από τα θαύματα του Κορανίου που αυτή η επιστημονική πραγματικότητα, η οποία μόλις πρόσφατα ανακαλύφθηκε από την επιστήμη, ανακοινώθηκε μέσα στο Κοράνι.